Γράμματα σε μπουκάλι στρατιωτών του Α' Παγκοσμίου Πολέμου βρέθηκαν σε παραλία έναν αιώνα μετά

Μηνύματα σε μπουκάλι που γράφτηκαν από δύο Αυστραλούς στρατιώτες λίγες ημέρες μετά την αναχώρησή τους για τα πεδία μάχης της Γαλλίας κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου βρέθηκαν περισσότερο από έναν αιώνα αργότερα στην ακτή της Αυστραλίας.

Σύμφωνα με το Associated Press, η οικογένεια Μπράουν βρήκε το μπουκάλι της μάρκας Schweppes στην παραλία Wharton κοντά στο Esperance στην πολιτεία της Δυτικής Αυστραλίας στις 9 Οκτωβρίου, δήλωσε η Ντεμπ Μπράουν.

Ο σύζυγός της Πίτερ και η κόρη της Φελίσιτι έκαναν την ανακάλυψη κατά τη διάρκεια μιας από τις τακτικές εκδρομές της οικογένειας με μοτοποδήλατα για να καθαρίσουν την παραλία από σκουπίδια.

«Καθαρίζουμε συχνά τις παραλίες μας και δεν θα αγνοούσαμε ποτέ ένα σκουπίδι. Έτσι, αυτό το μικρό μπουκάλι βρισκόταν εκεί και περίμενε να το μαζέψουμε», είπε η Deb.

«Είμαστε ευτυχισμένοι»

Μέσα, υπήρχαν χαρούμενα γράμματα γραμμένα με μολύβι από τους στρατιώτες Μάλκολμ Νέβιλ, 27 ετών και Γουίλιαμ Χάρλεϊ, 37 ετών, με ημερομηνία 15 Αυγούστου 1916.

Το στρατιωτικό πλοίο HMAT A70 Ballarat είχε αναχωρήσει από την πρωτεύουσα της Νότιας Αυστραλίας, Αδελαΐδα, προς τα ανατολικά στις 12 Αυγούστου του ίδιου έτους, για το μακρύ ταξίδι προς την άλλη άκρη του κόσμου, όπου οι στρατιώτες του θα ενίσχυαν το 48ο Αυστραλιανό Τάγμα Πεζικού στο Δυτικό Μέτωπο της Ευρώπης.

Ο Νέβιλ σκοτώθηκε στη μάχη έναν χρόνο αργότερα. Ο Χάρλεϊ τραυματίστηκε δύο φορές, αλλά επέζησε του πολέμου και πέθανε στην Αδελαΐδα το 1934 από καρκίνο που, σύμφωνα με την οικογένειά του, προκλήθηκε από την έκθεσή του σε αέρια από τους Γερμανούς στα χαρακώματα.

Ο Νέβιλ ζητούσε από τον άνθρωπο που θα έβρισκε το μπουκάλι να παραδώσει το γράμμα στη μητέρα του, Ρομπέρτινα Νέβιλ, στο Γουίλκαουατ, μια πόλη που σήμερα είναι σχεδόν έρημη, στη Νότια Αυστραλία. Έγραφε στη μητέρα του ότι «περνάει πολύ καλά, το φαγητό είναι πολύ καλό μέχρι τώρα, με εξαίρεση ένα γεύμα που το πετάξαμε στη θάλασσα». Το πλοίο «ταλαντευόταν, αλλά είμαστε ευτυχισμένοι», έγραφε, χρησιμοποιώντας μια πλέον ξεθωριασμένη αυστραλιανή ιδιωματική έκφραση που σημαίνει πολύ ευτυχισμένος.

Ο Χάρλεϊ, έγραφε «μακάρι αυτός που θα βρει το μπουκάλι να είναι τόσο καλά όσο είμαστε εμείς τώρα».

Η Ντεμπ Μπράουν υποψιάζεται ότι το μπουκάλι δεν ταξίδεψε μακριά. Πιθανότατα πέρασε περισσότερο από έναν αιώνα στην ξηρά, θαμμένο στις αμμοθίνες. Η εκτεταμένη διάβρωση των αμμοθινών που προκλήθηκε από τα τεράστια κύματα κατά μήκος της παραλίας Wharton τους τελευταίους μήνες πιθανότατα το απομάκρυνε.

Το χαρτί ήταν βρεγμένο, αλλά τα γράμματα παρέμειναν ευανάγνωστα. Έτσι, η Ντεμπ Μπράουν μπόρεσε να ενημερώσει τους συγγενείς και των δύο στρατιωτών για τον εντοπισμό τους. 

Το μπουκάλι «είναι σε άριστη κατάσταση. Πιστεύω ότι αν είχε μείνει στη θάλασσα ή αν είχε εκτεθεί για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, το χαρτί θα είχε αποσυντεθεί από τον ήλιο. Δεν θα μπορούσαμε να το διαβάσουμε», είπε.

Η εγγονή του Χάρλεϊ, Αν Τέρνερ, είπε ότι η οικογένειά της έμεινε έκπληκτη από την ανακάλυψη. «Δεν μπορούμε να το πιστέψουμε. Αισθανόμαστε πραγματικά σαν να είναι ένα θαύμα και νιώθουμε ότι ο παππούς μας μάς έστειλε ένα μήνυμα από τον τάφο», είπε η Τέρνερ στην Australian Broadcasting Corp.

Ο ανιψιός του Νέβιλ, Χέρμπι Νέβιλ, είπε ότι η οικογένειά του ενώθηκε χάρη στην «απίστευτη» ανακάλυψη. «Φαίνεται ότι ήταν πολύ χαρούμενος που πήγε στον πόλεμο. Είναι πολύ λυπηρό αυτό που συνέβη. Είναι πολύ λυπηρό που έχασε τη ζωή του», είπε.